เมื่อหลายปี ก่อน ในช่วงหน้าร้อน อากาศร้อนพอๆกับตอนนี้ พ่อ จากเราไปอย่างเงียบๆ หลังจาก ผ่านวันคืนนั้น มาแล้ว ฉันรับรู้ได้ว่า วันเวลา ช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฝนตก แดดออก อากาศร้อนชื้นเกือบทุกวัน จำได้ว่าฉันเดินเข้าไปในสวน ชนบทของ ภาคใต้พื้นทีส่วนใหญ่เป็นสวน ถ้าเดิน หรือ ขับรถไปเรื่อยๆ ทางที่ทอดยาวหลายๆ ร้อยกีโลเมตร ทำให้ หลงทางได้ง่ายๆ ปีนั้น ดอกดาวเรืองที่พ่อปลูกไว้ บริเวณบ้าน บานรุ่นแล้วรุ่นเล่า พอต้นเก่าตายไปรุ่นใหม่ก็เริ่มเจริญ งอกงามและผลิบานอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้ง ฉันชอบเวลาตามค่ำคืน แม้บ้านเราจะไม่มีแสงไฟฟ้า แต่แสงจากหิ่งห้อย นับร้อยตัว ช่างน่ามอง ลมที่พัดผ่าน ภูเขา กลางคืน หนาว โดยไม่ต้องใช้พัดลม .... เวลาผ่านเร็วมาก...จากวันนั้นจนถึงวันนี้ เวลาผ่านไปแล้ว